体調はまだすぐれない。娘の学校に行きたがらない。こんな朝からスタート。
ยังไม่สบาย ลูก็ไม่อยากไปโรงเรียน เช้านี้คือแบบนี้

タイの朝　ตอนเช้า

ご機嫌で朝の準備
เตรียมตัว



気に入らないらしい
ไม่ชอบมัดผมแบบนี้



やり直しました
มัดผมใหม่



リボンもつけて完了
ใส่โบว์เรียบร้อย



しかし出かける直前。。。
แต่พอออกจากบ้าน...



学校に行きたくないと泣く
ร้องไห้เพราะไม่อยากไปโรงเรียน

娘の機嫌も妻の機嫌も予測不可能です。
ผมไม่สามารถคาดอารมณ์ลูกและไมียได้

でもそれが普通なんだよね。
แต่เป็นเรื่องปกติ

タイの昼　ตอนบ่าย

ランチ
ข้าวเที่ยง

平日だけど三人でおいしくいただきました。
กินข้าวกันสามคน ทั้งๆที่วันธรรมดา

ここで娘に「なんで学校いかないんだ！」って言いたくなりますが、グッと抑えてみました。
จริงๆอยากบอกลูกว่า"ทำไมไม่ได้ไปโรงเรียน" แต่ผมองอดพูด

娘はまったく学校に行かないわけじゃない。一週間の家半分以上は学校に行けている。
いけない日があったってそれは普通じゃないだろうか？
少しずつ成長していってくれたらいいと思います。
ลูกไม่ใช่ไม่ไปโรงเรียนทุกวัน ไปได้2-4วันในอาทิตย์หนึ่ง
บางวันไม่อยากไปก็เป็นปกติใช่ไหม
หวังว่าลูกจะค่อยๆพํฒนาขึ้น

タイの夜　ตอนเย็น

夕食
ข้าวเย็น

さいごに　สุดท้าย

思い返せば、タイに来たばかりのころはタイ語もわからなくて友達もお金もなくてけっこうどん底だったと思います。それでも何とかタイで生き続けていたら今の生活ができるようになった。今の生活はタイに来た時の僕が夢に描いていたカタチそのものです。

ตอนที่ผมเพิ่มย้ายมาเมืองไทย ผมพูดภาษาไทยไม่รู้เรื่อง และไม่มีเพื่อน ไม่มีเงิน สภาพแย่จริงๆ แต่พยายามอยู่เมืองไทยหลายๆปีก็สามารถใช้ชีวิตปจจุบันนี้ได้แล้ว การใช้ชีวิตตอนนี้คือที่เคยหวังในตอนที่ผมเพิ่งย้ายมาเมืองไทยครับ

僕も長い年月をかけながらタイに溶け込んでいけたようです。
ผมก็ใช้เวลานาน ค่อยๆสอดคล้องกับเมืองไทยได้แล้ว

それでは
ไว้เจอกันพรุ่งนี้

おまけ　แถม

今日の漢字
คันจิของวันนี้





にほんブログ村


にほんブログ村

にほんブログ村